



Aritu kitorang pegi makan kat Seoul Garden, kitorang yang geng offshore ni la belanja kengkawan opis. Aku suruh la member aku ni bawak anak dia yang kembar tiga tu pegi sekali. Memula cam susah gak la kan coz isteri dia kata nanti takut anak meragam. Last-last dorang bawak gak. Yay,aku la yang hepi coz aku suka budak kecik. Aku tak ingat sangat la nama kembar ni. Fahmi,fariz & farid kot. Hehe,memandai je aku. Tapi yang betul nama dorang ni sume memang start dengan huruf F walopun aku tak tau nape. Nama ayah dia Z lak. Takpe la, belasah je asal ada nama. Nak lagi best Abdul Wahab, Abdul Wahib, Abdul Wahub. Hehe, tu dah abes klasik dah tu.
Memula sume baby ni ok je tapi agaknye dorang nak tido, so da meragam sikit. Kiorang yang lain ni belasah je makanan kat situ. Susah nak jaga kalo kembar tiga ni, memang tak cukup tangan. Terlebih sorang la katakan. Mak pegang sorang, ayah pegang sorang. Yang lagi satu sape lak nak pegang? Aku gak le yang nyibuk pegang,hehe. Pas dorang balik, kitorang yang bujang lagi ni pegi karaoke. Sambil melalak tu tiba-tiba terpikir gak “bila la nak ada anak sendiri”. Pastu tiba-tiba aku terpikir lagi “anak ke hapenye, gf pun takde lagi”. Lambat lak aku nak sedar kenyataan dunia ni. Dunia yang kejam ke or aku yang kejam. Tapi Israel lagi kejam. Lantas terus aku nyanyi lagu-lagu pembakar semangat nak idup solo malam tu.